اباتمنت در ایمپلنت دندان به کدام قطعه گفته می شود و چه کاربردی دارد؟

اباتمنت در ایمپلنت دندان به کدام قطعه گفته می شود و چه کاربردی دارد؟

اباتمنت در ایمپلنت دندان در واقع پایه و اساس پروتز دندان بوده نقش تکیه گاه را ایفا می کند. این قطعه ی مهم که به عنوان یک واسط بین پایه ی ایمپلنت و پروتز دندان عمل می کند. زمانی به ایمپلنت وصل می شود که بافت استخوانی و بافت نرم لثه، پس از کاشت پایه ی ایمپلنت در استخوان کاملا بهبود یافته باشد. نگهداری و حفظ پروتز و ساختارهای فوقانی وظیفه ی اصلی اباتمنت بوده و بدون آن ایمپلنت معنای خود را از دست می دهد. این قطعه در شکل ها و انواع مختلفی تولید می شوند که هر کدام متناسب با شرایط بیمار انتخاب و مورد استفاده قرار می گیرند. در ادامه برای آشنایی بیشتر با این قطعه  اطلاعاتی در باره ی انواع و کارکرد آن ها در اختیار شما قرار می گیرد.

انواع اباتمنت

با توجه به نوع نیاز و هدف و کارکرد مورد نظر، اباتمنت در ایمپلنت دندان نیز در انواع مختلفی تولید و عرضه می شوند که از جمله مهم ترین آن ها عبارتند از:

  • اباتمنت های سفارشی: همانگونه از نام آن نیز پیداست این نوع از اباتمنت ها به صورت کاملا اختصاصی توسط تکنسین های مجرب در لابراتوارها طراحی و ساخته می شوند. برای تولید این نوع از اباتمنت ها در ابتدا دندانپزشک، ایمپلنت یا قالب فیکسر لول را با کمک ایمپرشن کوپینگ می سازد.شکل بافت لثه ی اطراف و موقعیت ایمپلنت به دقت قالب گیری شده و بر اساس آن مرحله ی ساخت اباتمنتی که مانند یک دندان طبیعی از بافت لثه پشتیبانی می کند در لابراتوار آغاز می شود. جنس این نوع از اباتمنت ها بیشتر ازموادی مانند تیتانیوم، فولاد ضد زنگ جراحی، طلا و زیرکونیوم می باشد. اباتمنت های سفارشی در مقایسه با انواع دیگر گران تر بوده و بیشتر در مواردی که انجام اصلاحات پروتزی با ایمپلنت های استاندارد ممکن نیست مورد استفاده قرار می گیرند.
اباتمنت در ایمپلنت دندان
  • اباتمنت های پیش ساخته: این نوع از اباتمنت ها که به آن ها استوک نیز گفته می شود با بهره گیری از دستگاه ها و تکنولوژی های پیشرفته ساخته می شوند و معمولا سازندگان آن ها اباتمنت ها را همراه با ایمپلنت ها ارائه می دهند تا دندانپزشک از میان آن ها گزینه ای را که تطابق بیشتری با کیس کلینیکی دارد انتخاب کند. از مزیت های اباتمنت های پیش ساخته  قیمت ارزان تر و استفاده ی آسان تر آن است. علاوه بر این در صورت استفاده از این نوع از اباتمنت مدت زمانی که برای کاشت دندان صرف می شود کاهش می یابد.

نحوه ی اتصال اباتمنت

پس طی فرآیند جراحی و کار گذاشتن ایمپلنت در استخوان فک وقفه ی زمانی حدودا دو تا شش ماه نیاز است تا عمل جوش خوردگی ایمپلنت به استخوان فک به صورت کامل صورت گیرد. پس از طی این مدت زمان نوبت اتصال اباتمنت به ایمپلنت است که با استفاده از روش مکانیکی انجام شده و اباتمنت به ایمپلنت متصل و کاملا سفت و محکم می شود.رایج ترین نوع اتصال مکانیکی اباتمنت در ایمپلنت دندان نیز استفاده از اباتمنت پیچ دار برای اتصال به ایمپلنت است. در ادامه، پروتز دندان که به تقلید از دندان مصنوعی ساخته شده و زیبایی و کارایی قابل قبولی دارد و جنس آن معمولا از سرامیک است به اباتمنت چسبانده می شود.

اباتمنت در ایمپلنت دندان

روش های مختلفی برای این اتصال وجود دارد که از جمله ی آن ها می توان به اتصال از طریق پیچ، اتصال با استفاده از سمان دندانپزشکی و نیز اتصال به روش اتصال سوکتی که غالبا در پروتز های متحرک کاربرد دارد، اشاره کرد.

کلام آخر

مرکز تخصصی دندانپزشکی ایران زمین آماده است تا با کیفیت ترین خدمات را در اختیار شما قرار دهد تا آروزی داشتن لبخندی دلنشین و دندان هایی زیبا و مقاوم دیگر برای شما یک رویا نباشد. در صورت نیاز به اطلاعات بیشتر و گرفتن مشاوره رایگان در زمینه ایمپلنت دندان می توانید اینجا کلیک کنید

دیدگاهتان را بنویسید