انواع اوردنچر دندانی

انواع اوردنچر دندانی

در دندانپزشکی از انواع اوردنچر جهت برطرف کردن مشکلات دندان مصنوعی استفاده می گردد. استفاده از این روش در مواردی استخوان فک تحلیل رفته و ممکن است گیر کافی برای استفاده از دندان مصنوعی معمولی وجود نداشته باشد، رایج است. در واقع اوردنچر یک دست دندان مصنوعی است که بر روی تعدادی از پایه های کاشته شده در لثه سوار می شود و جزء انواع پروتز متحرک دندان به حساب می آید. در ضمن افرادی که دندان های خود را در فک بالا یا پایین از دست داده اند و به دلیل هزینه های بالا، قادر به ایمپلنت دندان نمی باشند، می توانند با حفظ دندان های فک دیگر از این روش استفاده کرده و با تعداد کمتری ایمپلنت یک دست دندان مناسب داشته باشند. با تحقیقاتی انجام شده این مورد به اثبات رسیده است که با اتصال پروتز به دندان هایی که در دهن باقی مانده است، ثبات و دوام پروتز و یا دندان مصنوعی افزایش یافته و فرد با استفاده از آن می تواند به هنگام تکلم و غذا خوردن احساس راحتی کند. بر اساس وجود و یا عدم وجود دندان در دهان بیمار از انواع مختلف اوردنچر شامل اوردنچر متکی بر دندان و اوردنچر متکی بر ایمپلنت استفاده می گردد.

اوردنچر متکی بر دندان

در مواردی که بیماری جهت انجام درمان اوردنچر به دندانپزشک مراجعه می کند، ابتدا وضعیت دندان های فرد مورد بررسی قرار می گیرد تا مشخص شود کدام یک از انواع اوردنچر مناسب درمان وی می باشد. اگر به هنگام معاینه مشخص شود که هنوز در دهان فرد چند دندان حفظ شده و یا ریشه های آنها هنوز موجود می باشند، استفاده از اوردنچر متکی بر دندان توصیه می گردد. در این نوع درمان، ریشه های باقی مانده عصب کشی می شوند تا از پروتز دندان پشتیبانی کنند. دندان های سالم نیز در این روش حفظ خواهند شد. دندان ها و ریشه های باقی مانده در دهان توسط یک میله ی فلزی به هم متصل شده و کار پشتیبانی از پروتز را انجام می دهند. حفظ این دندان ها موجب می گردد تا با تعداد کمتری ایمپلنت بتوان از دندان مصنوعی در دهان استفاده کرد که این امر در کاهش هزینه ها نیز تاثیر خواهد گذاشت. در بیشتر بیماران پروتز دندان توسط دندان های نیش ساپورت می شوند.

اوردنچر متکی بر دندان

اوردنچر متکی بر ایمپلنت

یکی دیگر از انواع اوردنچر، اوردنچر متکی بر ایمپلنت است که در این روش پایه حمایت کننده اوردنچر یا دندان مصنوعی ایمپلنت می باشد. با اتصال دندان به این نوع پایه مشکل لق شدن دندان به صورت کلی برطرف می گردد و مشکلی برای فرد هنگام حرف زدن و یا خوردن پیش نخواهد آمد. به دلیل این که در این روش بخش کام به صورت جزئی پوشش داده می شود، حس چشایی کاربر تا حد زیادی افزایش پیدا می کند. برای اتصال دندان در این نوع از اوردنچر از دو ایمپلنت در فک پایین و چهار ایمپلنت در فک بالا نیاز است تا به خوبی از دندان مصنوعی پشتیبانی کنند. این روش درمان خود دارای دو نوع می باشد که بر اساس شرایط دهان و فک بیمار استفاده از هر کدام از آنها توصیه می شود.

  • پروتز میله ای: در این روش یک نوار فلزی بر روی ایمپلنت قرار می گیرد. دندان مصنوعی نیز با استفاده از اتصالات مخصوصی به این نوار وصل شده و در دهان جای می گیرد.
  • پروتز توپی: به هنگام استفاده از این روش بر روی سر هر ایمپلنتی که در لثه کار گذاشته شده یک بخش توپی متصل می شود. زمانی که دندان مصنوعی در دهان قرار داده می شود، توپ ها در سوکت مخصوص به خود در پروتز جای گرفته و آن را در جای خود ثابت می نمایند.

کلام آخر

کلینیک ایران زمین با داشتن مجوز رسمی از وزارت بهداشت و درمان و همچنین بهره گیری از مدرن ترین تجهیزات و استفاده از کادر دندانپزشکی مجرب می تواند دندان های شما را به بهترین شکل ترمیم و یا درمان نماید.

دیدگاهتان را بنویسید